Zijn verhaal, in zijn eigen posts

Villatoro preekt niet alleen over mislukking. Hij heeft de zijne gepost, tot in detail, en de data laten zien naar welke hoofdstukken hij steeds terugkeert.

Het Madrileense leven dat hij achterliet. Zijn fundamentele mislukkingsverhaal begint helemaal bovenaan. "A mis 24 años tenía la vida perfecta en Madrid. Trabajo fancy en empresa fancy... Gran depa con los mejores roomies, mucha fiesta, varias novias..." („Op mijn 24e had ik het perfecte leven in Madrid. Een hippe baan bij een hip bedrijf... een geweldig appartement met de beste huisgenoten, veel feesten, meerdere vriendinnen..."). Hij liet het allemaal achter om naar Mexico-Stad te verhuizen en een sociale onderneming te starten: een crowdsourcingplatform en een gedrukt magazine, verkocht door mensen met een beperking en vluchtelingen.

De mislukking die hij in de kast verstopte. Die onderneming bereikte nooit break-even. "Tuve que cerrar todo, sintiendo mucha vergüenza por muchas promesas incumplidas. Por años no aprendí nada de ese fracaso porque lo metí en el closet" („Ik moest alles sluiten, met diepe schaamte over veel gebroken beloftes. Jarenlang leerde ik niets van die mislukking omdat ik haar in de kast stopte."). De ommekeer komt wanneer Fuckup Nights begint en hij het verhaal eindelijk hardop vertelt: "La vergüenza se convirtió en apoyo y crecimiento" („De schaamte veranderde in steun en groei."). Die zin is in feite de these van zijn bedrijf, toegepast op hemzelf.

Het dubbele gat. Zijn meest persoonlijke post beantwoordt een interviewvraag van Fast Company, "¿Qué regalo me han dado mis fracasos?" („Welk geschenk hebben mijn mislukkingen me gegeven?"). Het antwoord is een brute periode die hij onomwonden benoemt: "perdí todo mi dinero, un jefe corrupto me obligó a perder mi trabajo y perdí la relación con mi mayor mentor y amigo: mi papá" („Ik verloor al mijn geld, een corrupte baas dwong me uit mijn baan, en ik verloor de band met mijn grootste mentor en vriend: mijn vader."). De les die hij eruit trekt, is de kern van zijn wereldbeeld: "Dejé de hacer cosas por buscar la aprobación de otros. Empecé a hacerlas por propósito" („Ik stopte met dingen doen om de goedkeuring van anderen te zoeken. Ik begon ze te doen uit overtuiging.").

De gok op Fuckup Nights. De CEO-rol op zich nemen kadert hij als een eigen daad van lef: hij wees goedbetaalde aanbiedingen af ("rechacé sueldotes gringos") om Fuckup Nights te leiden "por menos de la 5ta parte de sueldo, con solo 3 meses de runway" („voor minder dan een vijfde van het salaris, met maar 3 maanden runway.").