Zijn verhaal, in zijn eigen posts

Villatoro predikt niet alleen over falen. Hij heeft dat van hemzelf in detail geplaatst, en de gegevens laten zien naar welke hoofdstukken hij blijft terugkeren.

Het leven in Madrid waar hij van wegliep. Zijn fundamentele mislukkingsverhaal begint aan de top. "A mis 24 años tenía la vida perfecta en Madrid. Trabajo fancy en empresa fancy... Gran depa con los mejores roomies, mucha fiesta, varias novias..." ("Op mijn 24e had ik het perfecte leven in Madrid. Een chique baan bij een chique bedrijf... een geweldig appartement met de beste kamergenoten, veel feestjes, verschillende vriendinnen...").

Hij liet dit alles achter om naar Mexico-Stad te verhuizen en een sociale onderneming te starten: een crowdsourcingplatform en een gedrukt tijdschrift dat werd verkocht door mensen met een handicap en vluchtelingen.

Het falen dat hij in de kast verstopte. Die onderneming is nooit quitte gaan draaien. "Tuve que cerrar todo, sintiendo mucha vergüenza por muchas promesas incumplidas. Por años no aprendí nada de ese fracaso porque lo metí en el closet" ("Ik moest alles sluiten en voelde diepe schaamte over veel gebroken beloften. Jarenlang heb ik niets van die mislukking geleerd omdat ik het in de kast heb gestopt.").

De ommekeer komt wanneer Fuckup Nights begint en hij eindelijk het verhaal hardop vertelt: "La vergüenza se convirtió en apoyo y crecimiento" ("De schaamte veranderde in steun en groei."). Die zin is in feite de stelling van zijn bedrijf, toegepast op hemzelf.

Het dubbele gat. Zijn meest persoonlijke post beantwoordt een interviewvraag van Fast Company, "¿Qué regalo me han dado mis fracasos?" ("Welk cadeau hebben mijn mislukkingen mij gegeven?"). Het antwoord is een brute periode die hij onomwonden benoemt: "perdí todo mi dinero, un jefe corrupto me obligó a perder mi trabalho y perdí la relación con mi mayor mentor y amigo: mi papá" ("Ik verloor al mijn geld, een corrupte baas dwong me mijn baan op te zeggen, en ik verloor de relatie met mijn grootste mentor en vriend: mijn vader.").

De les die hij hieruit trekt is de kern van zijn wereldbeeld: "Dejé de hacer cosas por buscar la aprobación de otros. Empecé a hacerlas por propósito" ("Ik stopte met dingen doen om de goedkeuring van anderen te zoeken. Ik begon ze te doen vanuit een doel.").

De weddenschap op Fuckup Nights. Hij beschouwt het aannemen van de rol van CEO als een daad van moed op zich: hij wees goedbetaalde aanbiedingen af ("rechacé sueldotes gringos") om leiding te geven aan Fuckup Nights "por menos de la 5ta parte de sueldo, con solo 3 meses de runway" ("voor minder dan een vijfde van het salaris, met slechts 3 maanden runway.").