Zijn verhaal, in zijn eigen posts

Cortés is ongewoon openhartig over zijn start vanaf nul. Het ene hoofdstuk waar hij steeds naar terugkeert, is zijn allereerste LinkedIn-post en hoe slecht die aankwam. Zijn eerste post kreeg „88 impresiones y cero reacciones" (schreef hij: „88 impressies en nul reacties"), en hij voelde zich „muy intimidado" („erg geïntimideerd"). Elders vertelt hij hetzelfde moment als een voor-en-na: „Primer post → 80 impresiones. ¿El último año? → 18,643,963 impresiones" (in zijn woorden: „Eerste post, 80 impressies. Het afgelopen jaar? 18.643.963 impressies"). De „eerste post die flopte" is zijn terugkerende oorsprongssignatuur, het bewijs dat iedereen onzichtbaar kan beginnen en dan kan opbouwen.

Wat dat persoonlijke merk werd, is het tweede hoofdstuk. Hij startte het voor zijn podcast en verwachtte geen bedrijf: „No pensé que se convertiría en mi negocio" (in zijn woorden: „Ik dacht niet dat het mijn business zou worden"). Aan het eind van dat jaar kon hij schrijven: „Este año trabajé con más de 15 clientes. ¿Adivina cuántos CV envié? Ninguno" (in zijn woorden: „Dit jaar werkte ik met meer dan 15 klanten. Raad eens hoeveel cv's ik verstuurde? Geen enkele"), om te landen op de zin die feitelijk zijn hele these is: „Tu marca personal es tu nuevo CV" („Je persoonlijke merk is je nieuwe cv").

De meest menselijke post in zijn corpus laat de coachstem volledig vallen. „Soy demasiado competitivo" (geeft hij toe: „Ik ben te competitief"), gefrustreerd terwijl hij anderen de zichtbaarheid ziet winnen waarvan hij weet dat ze ook voor hem mogelijk is. Zijn conclusie is zijn merkpitch naar binnen gekeerd: „ser invisible es demasiado caro" („onzichtbaar zijn is te duur").