Zijn verhaal, in zijn eigen posts

Je hebt geen biograaf nodig voor Lubin. Hij vertelt zijn eigen leven in hoofdstukken, en de gegevens laten zien naar welke hoofdstukken hij terugkeert.

Het stoppen. De stichtende daad, herhaald in post na post: in 2020 liep hij weg. "En 2020, j'ai tout quitté : mon job, mes affaires, ma vie parisienne... Je suis parti sans plan B." (In 2020 gaf ik alles op: mijn baan, mijn bezittingen, mijn Parijse leven... Ik vertrok zonder plan B.)

De aanleiding, zo zegt hij elders, was een klein zwart balletje dat jarenlang boven zijn schouder zweefde: "Personne ne la voyait. Moi, je ne voyais plus qu'elle." (Niemand zag het. Ik zag niets anders meer.)

De uitdagingen. Wat volgde was een bewuste jacht op ongemak. "Jungle, glace, désert : j'ai poursuivi l'inconfort," schrijft hij, met een opsomming van een muay thai-gevecht in Thailand, een ijsbad met Wim Hof, vrijduiken tot min 35 meter, en Antarctica.

Hij vocht vijf volledige rondes in een ring na één maand training en verloor op jurybesluit: "J'ai perdu, et je n'ai jamais été aussi fier." (Ik heb verloren, en ik ben nog nooit zo trots geweest.)

De verankering. Rond 2023 sluit het nomadenhoofdstuk zich. "C'est la fin de ma vie de nomade," kondigt hij aan: "Il y a 3 ans, j'étais perdu. Aujourd'hui, je pense m'être trouvé." (Drie jaar geleden was ik de weg kwijt. Vandaag denk ik dat ik mezelf heb gevonden.)

Hij bouwt een tiny house in de bossen, ontmoet de liefde, en kiest voor Frankrijk in plaats van het belastingvriendelijkere Dubai: "plus je voyage, plus je ressens un attachement à mes racines" (hoe meer ik reis, hoe meer ik me verbonden voel met mijn wortels).

De spil. Dan komt de post die deze hele pagina definieert. In februari 2026 schrijft hij "J'arrête mes 100 défis à travers le monde" (Ik stop met mijn 100 uitdagingen over de hele wereld) en zegt het ronduit: "Cette phrase n'est plus vraie. Ce n'est plus moi." (Die zin is niet langer waar. Dat ben ik niet meer.)

Hij is nu vader in Marseille en start een bedrijf, Supranormal.

Eén detail dat onze data naar boven haalt en dat een normale biografie nooit zou doen: de regel "j'ai tout quitté pour relever 100 challenges" is geen gewone zin, het is een franchise. Het verschijnt, bijna woord voor woord, in zijn grootste posts van vier opeenvolgende jaren: de YouTube-trofee post, de boekendeal met Albin Michel, de "ma vie est un film" post, en het jubileum van het bedrijf.

Naar eigen zeggen herhaalde hij het "honderden keren." Als een verhaal werkt, laat je het niet los; je bouwt erop voort tot je het moment kiest om het af te sluiten.