Zijn verhaal, in zijn eigen posts

Oliveira speelt geen goeroe. Zijn persoonlijkste posts zijn bekentenissen, en ze vertellen een samenhangende boog.

Het verloren jaar. Zijn oorsprong is mislukking, geen triomf. "Em 2015 eu voltei da faculdade pra casa dos pais... Foi a pior época da minha vida. De longe." („In 2015 verhuisde ik vanuit mijn studie terug naar het huis van mijn ouders... Het was de slechtste tijd van mijn leven. Met afstand.") Afgestudeerd in biologie zonder ervaring, zonder vooruitzichten: "E tinha eu: o otário." („En dan was er ik: de sukkel.") In diezelfde post kijkt hij een Nat Geo-documentaire over Machu Picchu en belooft hij zichzelf dat hij er ooit heen gaat, toen de kans op „0" stond.

De uitweg via marketing. "Foi assim que comecei a estudar marketing, há 8 anos. Tudo que tenho hoje nasceu desse caminho." („Zo begon ik 8 jaar geleden marketing te studeren. Alles wat ik vandaag heb, is uit dat pad ontstaan.") Hij gelooft in het trage proces: ga op de stoel zitten, sla een boek open, volg een cursus, faal, probeer opnieuw. Hij zet het af tegen de instant-antwoordcultuur van AI, waar hij naar eigen zeggen fan van is, alleen niet als vervanging voor het denken.

Het dieptepunt dat alleen zijn vrouw kende. De rauwste post die hij ooit publiceerde begint zo: "eu vou dividir com vocês uma história que só minha esposa sabe." („Ik ga met jullie een verhaal delen dat alleen mijn vrouw kent.") In 2020, in een baan die hij haatte, vond hij „4 ontsnappingen": alcohol, sigaretten, eten en gokken. Hij dronk dagelijks, rookte twee pakjes per dag, kwam 15 kilo aan tot 101. "Domingo à noite eu tinha vontade de chorar." („Op zondagavond had ik zin om te huilen.") Hij nam ontslag, ging twee weken later bij een bedrijf genaamd Azos werken en zat binnen vijf maanden weer op 85 kilo. Zijn punt is een standpunt, geen flex: een slechte baan kan je kapotmaken, en de burn-out is niet jouw schuld.

De droom, tien jaar te laat. In juni 2025 bereikte hij eindelijk Machu Picchu. "Terça, 10/06, eu realizei o sonho 'bobo' de 2015. 10 anos depois..." („Dinsdag 10/06 verwezenlijkte ik de ‚stomme' droom van 2015. 10 jaar later...") Zijn conclusie is de zin die zijn hele filosofie van geduld boven hype samenvat: "É impressionante como as coisas demoram anos pra acontecer do dia pra noite!" („Het is indrukwekkend hoe dingen jaren duren om van de ene op de andere dag te gebeuren!")

Waarom hij überhaupt post. Ook hij was bang. "Eu também tinha medo de postar até que..." („Ook ik was bang om te posten, tot...") In mei 2023 filmde hij zijn eerste TikTok, liet die dagenlang liggen, en koos er toen bewust voor om er slordig uit te zien zodat niemand hem erom kon uitlachen. "Publiquei 12 vídeos. Foram 12 flopadas... O 13º viralizou. O resto é história." („Ik postte 12 video's. 12 flops... De 13e ging viraal. De rest is geschiedenis.")