Zijn verhaal, in zijn eigen posts

Luca vertelt zelden een netjes opgepoetst oorsprongsverhaal. Hij vertelt het in fragmenten, bijna altijd in een grap verpakt, wat op zich de eerlijkste biografie is die hij heeft.

Geen universiteit, geen masterplan. Zijn meest directe stukje zelfgeschiedenis zit in een post over de vraag of succes nu vaardigheid of geluk is: "non ho fatto l'università perché non ne avevo nessuna voglia. Nel garage non fondavo aziende multimilionarie, ma parcheggiavo lo scooter e ci nascondevo i pacchetti di sigarette." („Ik heb niet gestudeerd omdat ik er gewoon geen zin in had. In de garage richtte ik geen miljoenenbedrijven op, ik parkeerde mijn scooter en verstopte er pakjes sigaretten.") Dat is de post, zijn hele anti-goeroe-these in één alinea.

Vroeg betwijfeld, en hij geeft de twijfelaars gelijk. Toen hij de 100.000 volgers passeerde, opende hij met: "Ricordo ancora quando la mia professoressa d'arte mi diceva che non sarei arrivato da nessuna parte." („Ik herinner me nog hoe mijn kunstlerares zei dat ik nergens zou komen.") In diezelfde post sluit hij af met „AD MALORA SEMPER ET COMUNQUE!", zijn terugkerende strijdkreet in nep-Latijn, en formuleert hij wat bij hem het dichtst in de buurt van een manifest komt: "ridere del lavoro non è sinonimo di mancanza di professionalità, ma è letteralmente terapia di gruppo" („lachen om werk is geen gebrek aan professionaliteit, het is letterlijk groepstherapie").

De prijs die hij weigert serieus te nemen. Toen hij bovenaan de Italiaanse „Writing & Storytelling"-ranglijst van Favikon eindigde, is zijn feestpost een parodie op feestposts: "Questo mi mette nella spiacevole condizione di sottoporvi un post autocelebrativo di successoh, come fanno i premi Nobel della cucciolata su LinkedIn." („Dit brengt me in de ongemakkelijke positie om jullie een zelffelicitatie-succespost voor te schotelen, zoals de Nobelprijswinnaars van het nest op LinkedIn doen.") Die post eindigt met „AD MARADONA SEMPER", dezelfde grap, een nieuwe heilige.

Eén patroon dat onze data naar boven halen en dat een gewone bio nooit zou tonen: Luca's handtekening is geen gerecycled levensverhaal, maar een terugkerend doelwit. Hij neemt het genre van de LinkedIn-succespost zelf keer op keer op de hak, en bouwt er zelfs een stapsgewijs recept voor. Zijn vijand is geen concurrent; het is een schrijfcliché, en hij heeft er een carrière van gemaakt om het te slopen.